ତୁମେ ମୋର ସେହି ଅକୁହା ପ୍ରେମ । ଓଡ଼ିଆ କବିତା। ଉତ୍ତମ ସୁର

# **ତୁମେ ମୋର ସେହି ଅକୁହା ପ୍ରେମ**

*— ଏକ ହୃଦୟସ୍ପର୍ଶୀ କବିତା*

କିଛି ପ୍ରେମ କେବେ ଶବ୍ଦ ହୋଇପାରେ ନାହିଁ,

ସେମାନେ କେବଳ ନିରବତାରେ ବଞ୍ଚି ରହିଥାନ୍ତି।

ତୁମେ ସେହି ନିରବତାର ନାମ,

ଯାହାକୁ ମୁଁ ଆଜିଯାଏ ମନରେ ଲୁଚାଇ ରଖିଛି।

ତୁମକୁ କେବେ କହିନଥିଲି—

"ମୁଁ ତୁମକୁ ଭଲପାଏ।"

କାରଣ ମୋର ଭୟ ଥିଲା,

କେଉଁଠି ତୁମର ହସ ହରାଇ ନଯାଏ।

ପ୍ରତିଦିନ ତୁମକୁ ଦେଖି

ମୁଁ ହସିବାର ଅଭିନୟ କରୁଥିଲି,

କିନ୍ତୁ ଘରକୁ ଫେରି

ତକିଆ ଭିଜାଇ କାନ୍ଦୁଥିଲି।

ତୁମେ ଜାଣି ନଥିଲ,

ମୋର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ

ତୁମର ନାମ ଥିଲା।

ମୋର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ୱପ୍ନରେ

ତୁମର ହସ ଥିଲା।

ଦିନେ ଶୁଣିଲି—

ତୁମ ହାତରେ ଅନ୍ୟ କାହାର ମେହେନ୍ଦି ଲାଗିଛି।

ସେଦିନ ବୁଝିଲି,

ଭାଗ୍ୟ କେବଳ କାହାଣୀ ବଦଳାଏ ନୁହେଁ,

ଜୀବନକୁ ମଧ୍ୟ ନିରବ କରିଦିଏ।

ମୁଁ ତୁମକୁ ହରାଇନି,

କାରଣ ତୁମେ କେବେ ମୋର ଥିଲ ନାହିଁ।

କିନ୍ତୁ ତଥାପି ହୃଦୟ କହେ—

ସବୁଠାରୁ ବେଶି ହରାଇଛି ମୁଁ।

ଆଜି ବହୁ ବର୍ଷ ପରେ ମଧ୍ୟ

ବର୍ଷାର ପ୍ରଥମ ବୁନ୍ଦ ପଡ଼ିଲେ,

ତୁମର ସେହି ହସ ମନେ ପଡ଼େ,

ଯାହା ମୋ ଜୀବନର ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର ଋତୁ ଥିଲା।

କେବେ କେବେ ଭାବେ—

ଯଦି ସେଦିନ ସାହସ କରି

ମନର କଥା କହିଦେଇଥାନ୍ତି,

ଶାୟଦ କାହାଣୀଟା ଅଲଗା ହୋଇଥାନ୍ତା।

କିନ୍ତୁ ଏବେ ସେ "ଯଦି"

ମୋ ଜୀବନର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଯନ୍ତ୍ରଣା।

ତୁମେ ଆଜି କାହାର ଘରର ଆଲୋକ,

ଆଉ ମୁଁ...

ତୁମ ସ୍ମୃତିର ଅନ୍ଧାର ଘରେ

ଏକା ଦୀପ ହୋଇ ଜଳୁଛି।

କେହି ପଚାରିଲେ—

"ତୁମର ପ୍ରଥମ ପ୍ରେମ କିଏ?"

ମୁଁ କେବଳ ହସିଦିଏ,

କାରଣ କିଛି ନାମ

ଓଠରେ ଆସେ ନାହିଁ,

ସେମାନେ ସିଧା ଆଖିରୁ ଲୁହ ହୋଇ ଝରିଯାନ୍ତି।

**ତୁମେ ମୋର ସେହି ଅକୁହା ପ୍ରେମ—**

ଯାହାକୁ ମୁଁ କେବେ ପାଇନି,

କିନ୍ତୁ ସାରାଜୀବନ ହରାଇବାର ବେଦନା ବୋହି ଚାଲିଛି।

*କିଛି ପ୍ରେମର ଶେଷ ମିଳନରେ ନୁହେଁ,

ସ୍ମୃତିରେ ହୁଏ।

ଆଉ ସେହି ସ୍ମୃତି...

ସାରା ଜୀବନ ଆଖିର କୋଣରେ ଲୁହ ହୋଇ ବଞ୍ଚି ରହେ।*