ରଥଯାତ୍ରା "ହେ କାଳିଆ, ଥରେ ଚାହିଁଦିଅ

ରେ କାଳିଆ 

ଧୂଳିରେ ଭରିଯାଏ ପୁରୀର ବଡଦାଣ୍ଡ,

ଶଙ୍ଖ, ଘଣ୍ଟ, କାହାଳୀରେ କମ୍ପିଉଠେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ।

ନନ୍ଦିଘୋଷ, ତାଳଧ୍ୱଜ, ଦର୍ପଦଳନ ରଥରେ,

ଆସନ୍ତି ମୋ ଜଗା ସାରା ଜଗତର ହୃଦୟରେ।

ଆଗରେ ପ୍ରଭୁ ବଳଭଦ୍ର—ଶକ୍ତିର ଅପାର ସାଗର,

ମଝିରେ ମାତା ସୁଭଦ୍ରା—ମମତାର ଅମୃତ ଝର।

ପଛରେ ହସନ୍ତି କାଳିଆ—କରୁଣାର ଅନନ୍ତ ଧାରା,

ଯାହାଙ୍କ ଚକା ଆଖିରେ ଲୁଚିଛି ସୃଷ୍ଟିର ସବୁ ପାରା।

ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ଦ୍ୱାରେ ମା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଚାହିଁ ରହନ୍ତି ନିରବେ,

ଅଭିମାନରେ ଭିଜିଥାଏ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମର ଅନୁଭବେ।

ସେ ଜାଣନ୍ତି—ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପଥ କେବଳ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ,

ସେଥିପାଇଁ ନିଜ ଅଭିମାନକୁ ମଧ୍ୟ ଲୁଚାନ୍ତି ହସିହସି।

କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ...

ଆଜି ଲକ୍ଷେ ଲକ୍ଷେ ଭକ୍ତ ତୁମ ରଥ ଟାଣୁଛନ୍ତି,

ଆଉ ମୁଁ...

ଦୂରେ ବସି କେବଳ ତୁମ ନାମକୁ ଜପୁଛି।

ମୋ ହାତ ତୁମ ରଥର ରଶି ଛୁଇଁ ପାରିଲାନି,

ମୋ ପାଦ ବଡଦାଣ୍ଡର ଧୂଳି ମାଖି ପାରିଲାନି।

କିନ୍ତୁ ମୋ ମନ...

ଆଜି ବି ତୁମ ରଥର ଚକା ସହିତ ଗଡ଼ି ଚାଲିଛି।

ହେ ଜଗନ୍ନାଥ!

ଧନ ଦିଅନି...

ଯଶ ଦିଅନି...

ରାଜସିଂହାସନ ବି ଦିଅନି...

କେବଳ ଏତିକି କୃପା କର—

ମୋ ଆଖିର ଶେଷ ଲୁହ ବୁନ୍ଦ

ତୁମ ପାଦପଦ୍ମରେ ପଡ଼ୁ।

ହେ ବଳଭଦ୍ର!

ଯେବେ ମୁଁ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇପଡ଼େ,

ମୋ ହାତ ଧରି ସତ୍ୟର ପଥରେ ଚାଲିବାର ବଳ ଦିଅ।

ହେ ସୁଭଦ୍ରା ମାଆ!

ମୋ ହୃଦୟରେ ଯେତେ ଦୁଃଖ,

ସେସବୁକୁ ତୁମ ସ୍ନେହର ଆଞ୍ଚଳରେ ଲୁଚାଇ ଦିଅ।

ହେ ମା ଲକ୍ଷ୍ମୀ!

ମୋ ଘରେ ସୁନା ନ ଥାଉ,

କିନ୍ତୁ ତୁମ କୃପାର ଆଲୋକ କେବେ ଲିଭି ନଯାଉ।

ହେ କାଳିଆ...

ଜୀବନରେ ଅନେକ ଲୋକ ହାତ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ,

ଅନେକ ସ୍ୱପ୍ନ ଅଧା ବାଟରେ ଭାଙ୍ଗିଗଲା।

କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ ବିଶ୍ୱାସ ଆଜି ବି ବଞ୍ଚିଛି—

**"ତୁମେ କେବେ ତୁମ ଭକ୍ତର ହାତ ଛାଡ଼ିବ ନାହିଁ।"**

ଯେଦିନ ଏହି ଜୀବନର ରଥ ଅଟକିଯିବ,

ଯେଦିନ ଶେଷ ନିଶ୍ୱାସ ମୋତେ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଯିବ,

ସେଦିନ କେହି ମୋ ନାମ ପଚାରନ୍ତୁ ନାହିଁ...

କେବଳ ମୋ କାନରେ ଥରେ କହିଦିଅ—

"ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ..."

ସେହି ଗୋଟିଏ ନାମ ହିଁ

ମୋ ଜୀବନର ଶେଷ ପ୍ରାର୍ଥନା,

ଶେଷ ଆଶା,

ଏବଂ ଶେଷ ମୁକ୍ତି।

🙏 ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ • ଜୟ ବଳଭଦ୍ର • ଜୟ ମା ସୁଭଦ୍ରା • ଜୟ ମା ଲକ୍ଷ୍ମୀ 🙏