ଓଡିଶା ରାଜନୀତି | ଓଡ଼ିଆ କବିତା

ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତି

ସମୁଦ୍ର ପରି ଗଭୀର ମୋ ଓଡ଼ିଶା ମାଟି,
ପରିଶ୍ରମର ଘାମରେ ଭିଜେ ଯାହାର ପ୍ରତିଟି ପାଟି।
ସମ୍ପଦରେ ଧନୀ, ସଂସ୍କୃତିରେ ମହାନ,
ତଥାପି ଅପେକ୍ଷାରେ ଅଛି ଉନ୍ନତିର ପ୍ରଭାତ।

ନିର୍ବାଚନ ଆସିଲେ ନେତାଙ୍କ ରଥ ଗଡ଼େ,
ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିର ଫୁଲ ବର୍ଷା ଚାରିଦିଗେ ପଡ଼େ।
ଲୋକ ଭାବନ୍ତି — "ଏଥର ହୁଏତ ବଦଳିବ ଦିନ",
କିନ୍ତୁ ପୁଣି ଫେରେ ସେଇ ପୁରୁଣା ଚିତ୍ରଣ।

ଗାଁର ରାସ୍ତାରେ ଅନ୍ଧାର ଏବେ ବି ରହେ,
ଭାଷଣର ମଞ୍ଚରେ କିନ୍ତୁ ଆଲୋକ ଝଲମଲ କରେ।
ସ୍ୱପ୍ନର ଦୁର୍ଗ ତିଆରି ହୁଏ ଶବ୍ଦରେ,
ବାସ୍ତବତା ହାରିଯାଏ ରାଜନୀତିର ଭିଡ଼ରେ।

ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଭୂମି, ରଥଯାତ୍ରାର ଦେଶ,
ଭାଇଚାରା ଯାହାର ଅମୂଲ୍ୟ ପରିବେଶ।
ତଥାପି ସ୍ୱାର୍ଥର ରଙ୍ଗ ଲାଗେ ରାଜନୀତିର ଖେଳେ,
ସତ୍ୟର ସ୍ୱର ଅନେକଥର ହାରିଯାଏ ମେଳେ।

ବିକାଶର କଥା ଉଠେ ପ୍ରତିଟି ସଭାରେ,
ଜାତି-ଧର୍ମର ନାରା ଶୁଣାଯାଏ ପ୍ରଚାରରେ।
ଲୋକ ପଚାରନ୍ତି ନିରବ ସ୍ୱରରେ ବାରମ୍ବାର,
"ସତ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆସିବ କେବେ ଏହି ସଂସାର?"

ସ୍କୁଲରେ ପିଲା ଖୋଜେ ଶିକ୍ଷାର ଆଲୋକ,
ହସ୍ପିଟାଲରେ ରୋଗୀ ଖୋଜେ ଆଶାର ଝଲକ।
କିନ୍ତୁ ମଞ୍ଚରେ ଗୁଞ୍ଜେ କେବଳ ବଡ଼ ବଡ଼ କଥା,
ଜନତାର ସମସ୍ୟା ରହିଯାଏ ଅଧାରାସ୍ଥା।

ନେତା ବଦଳନ୍ତି, ପତାକା ବଦଳେ ରଙ୍ଗ,
କିନ୍ତୁ ଜନତାର ଦୁଃଖ ରହିଯାଏ ସେଇ ଢଙ୍ଗ।
ଖଦି ପୋଷାକରେ ଦେଖାଯାଏ ସରଳତାର ଛବି,
କିନ୍ତୁ ଶକ୍ତିର ମୋହରେ ହାରିଯାଏ ଅନେକ ନବୀନ ସ୍ୱପ୍ନ ରବି।

ଗରିବର ଥାଳିରେ ଭାତ ଅଧା ରହିଯାଏ,
ବିକାଶର ଭାଷଣ କିନ୍ତୁ ଦୂର ଆକାଶ ଛୁଇଁଯାଏ।
ଓଡ଼ିଶାର ମାଟି ଆଜି ପଚାରେ ନିରବରେ,
"ମିଛ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିର ଏହି ଖେଳ ଚାଲିବ କେତେଦିନ ଆଉ ଏପରି ଭାବରେ?"

ତଥାପି ଆଶା ମରେନି ଏହି ଜନମନରେ,
ବିଶ୍ୱାସ ଜୀବନ୍ତ ଅଛି ଅନ୍ତରର ଗଭୀରତାରେ।
ହୁଏତ ଆସିବ କେହି ଦିନେ ସତ୍ୟର ପଥିକ,
ଯିଏ କାମରେ ଲେଖିବ ନୂଆ ଇତିହାସର ଶ୍ଲୋକ।

ସେଦିନ ଗର୍ବରେ କହିବ ମୋ ଓଡ଼ିଶା ଭୂମି,
ନୂଆ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକେ ହସିବ ପ୍ରତିଟି ଜନମନ।
ରାଜନୀତି ନୁହେଁ, ସେବା ହେବ ମୂଳ ଧର୍ମ,
"ଏହା ନେତାଙ୍କ ନୁହେଁ — ଲୋକଙ୍କର ଶାସନ, ଲୋକଙ୍କର ଗର୍ବ!"।

— ମୁଁ ଓଡ଼ିଶା 🇮🇳🕉️🌾