ବହି କାନ୍ଦୁଛି: ଓଡ଼ିଶା ଶିକ୍ଷାର ନୀରବ ବେଦନା। ଓଡ଼ିଆ କବିତା। ଉତ୍ତମ ସୁର

୨୦୨୬ ଓଡ଼ିଶା ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକ ବିବାଦ: ବହିର ଭୁଲ, ପିଲାଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତ

 ଶିକ୍ଷାର ନୀରବ ବେଦନା

"ବହି କାନ୍ଦୁଛି..."

ଯେଉଁ ବହିର ପୃଷ୍ଠାରେ ଲେଖାଯିବା କଥା ଥିଲା ଆଗାମୀ ଓଡ଼ିଶାର ସ୍ୱପ୍ନ,
ସେହି ପୃଷ୍ଠାରେ ଆଜି ଭୁଲର କାଳି ଶୁଖିବା ପୂର୍ବରୁ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ପିଲାଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ଶୁଖିଗଲା।
ମା'ର ହାତରେ ବହି ଧରି ସ୍କୁଲ ଯାଉଥିବା ପିଲାଟି ଜାଣିନଥିଲା,
ତା'ର ବ୍ୟାଗରେ କେବଳ ପାଠ ନୁହେଁ, ଭବିଷ୍ୟତର ଭୁଲ ମଧ୍ୟ ଭରି ଦିଆଯାଇଛି।

ନ୍ୟୁଟନ ଆଉ ବିଜ୍ଞାନର ମହାପୁରୁଷ ନୁହେଁ, ସେ ନକି ପାଇଲଟ୍;
କୋଣାର୍କର ସୂର୍ଯ୍ୟ ରଥ ନିଜ ମାଟି ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ପ୍ରଦେଶକୁ ଚାଲିଗଲା;
ବ୍ରହ୍ମପୁର ସହର ନିଜ ପରିଚୟ ହରାଇ ଜିଲ୍ଲା ହୋଇଗଲା;
ଏ ସବୁ ପଢ଼ି ଗୋଟିଏ ଶିଶୁର ମନରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିଲା—
"ବହି ଯଦି ଭୁଲ କହେ, ସତ୍ୟକୁ ମୁଁ କାହା ପାଖରେ ଖୋଜିବି?"

ଭୁଲ କେବଳ ଅକ୍ଷରରେ ହୋଇନାହିଁ,
ଭୁଲ ହୋଇଛି ଦାୟିତ୍ୱରେ;
ଭୁଲ ହୋଇଛି ସେହି ହାତରେ,
ଯେଉଁ ହାତକୁ ଆମେ ଆଗାମୀ ପିଢ଼ିର ଭବିଷ୍ୟତ ଲେଖିବାର ଅଧିକାର ଦେଇଥିଲୁ।

ବହି କେବଳ କାଗଜ ନୁହେଁ—
ସେ ଗୋଟିଏ ଜାତିର ସ୍ମୃତି,
ଗୋଟିଏ ଭାଷାର ଗର୍ବ,
ଗୋଟିଏ ପିଲାର ଆଖିରେ ଜଳୁଥିବା ସ୍ୱପ୍ନର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଦୀପ।
ସେହି ପ୍ରଦୀପରେ ଯଦି ଅବହେଳାର ପବନ ଲାଗେ,
ଅନ୍ଧାର କେବଳ ଗୋଟିଏ ଘରକୁ ନୁହେଁ, ସାରା ସମାଜକୁ ଘେରି ଧରେ।

ଆଜି ବହି କାନ୍ଦୁଛି,
କାରଣ ତା'ର ପୃଷ୍ଠାରେ ଜ୍ଞାନଠାରୁ ଅଧିକ ଅବହେଳା ଲେଖାଯାଇଛି।
ଆଜି ଶିକ୍ଷକ କାନ୍ଦୁଛନ୍ତି,
କାରଣ ପଢ଼ାଇବା ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କୁ ଭୁଲ ସୁଧାରିବାକୁ ପଡ଼ୁଛି।
ଆଜି ବାପା-ମା' କାନ୍ଦୁଛନ୍ତି,
କାରଣ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନର ଭବିଷ୍ୟତ ସହ ଅବହେଳାର ଖେଳ ଚାଲିଛି।

ହେ ଓଡ଼ିଶା,
ତୋର ମନ୍ଦିରର ପଥର କେବେ ମିଛ କହିନାହିଁ,
ତୋର ମାଟି କେବେ ଇତିହାସକୁ ବିକୃତ କରିନାହିଁ;
ତେବେ ତୋର ପିଲାଙ୍କ ବହିରେ
ସତ୍ୟର ମୃତ୍ୟୁ କାହିଁକି?

ଯେଦିନ ବହି ପୁଣି ସତ୍ୟ କହିବ,
ସେଦିନ ପିଲାଙ୍କ ଆଖିରେ ପୁଣି ସ୍ୱପ୍ନ ଫୁଟିବ;
କାରଣ ଗୋଟିଏ ଜାତିକୁ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ତଳୱାର ନୁହେଁ,
ଗୋଟିଏ ନିର୍ଭୁଲ ବହି ହିଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ।

Important Keywords 

ଓଡ଼ିଶା ଶିକ୍ଷା, ଓଡ଼ିଶା ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକ ୨୦୨୬, ବହି କାନ୍ଦୁଛି କବିତା, ଓଡ଼ିଆ କବିତା, ଶିକ୍ଷା କବିତା, ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକ ତ୍ରୁଟି, ଉତ୍ତମ ସୁର